Διακοπή καπνίσματος

Ένας ναύτης του Χριστόφορου Κολόμβου μιμήθηκε τον τρόπο που οι Ιθαγενείς του Νέου κόσμου κάπνιζαν τα φύλλα του καπνού και έτσι όταν επέστρεψε στην Ισπανία έφερε τη συνήθεια του καπνού. Μετέφερε λοιπόν στον τότε εξελιγμένο κόσμο άθελα του, το μικρόβιο της καπνιστικής νόσου που εξελίχθηκε στη καταστροφικότερη επιδημία όλων των εποχών.

Από τους οργανισμούς υγείας χρησιμοποιείται πια για το κάπνισμα ο όρος «επιδημία» λόγω της τεράστιας πρόωρης νοσηρότητας και θνησιμότητας που επιφέρει ηχρήση του καπνού.

Γιατί ξεκινά κάποιος το κάπνισμα? Γιατί είναι τόσο δύσκολο να το διακόψει? Υπάρχει τρόπος να βοηθηθεί ο καπνιστής ώστε να διακόψει πιο εύκολα το τσιγάρο? Πώς δρα η γνωστή σε όλους νικοτίνη στον εγκέφαλο?

Οπειραματισμός αποτελεί έναν από τους κυριότερους λόγους έναρξης του καπνίσματος νωρίς στην εφηβική ηλικία και κυρίως καθοδηγείται από τα κοινωνικά μοντέλα και τη διαφήμιση.

Ο καπνός του τσιγάρου είναι ένα εξαιρετικά σύνθετο μίγμα αποτελούμενο από τουλάχιστον 4.000 τοξικές ουσίες που είτε περιέχονται στο καπνό είτε δημιουργούνται κατά τη καύση του τσιγάρου,με τουλάχιστον τις 60 από αυτές να είναι καρκινογόνες.

Οι ουσίες αυτές περιέχονται τόσο στα φύλλα του καπνού όσο και στα χημικά συστατικά που χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία τους, στα λιπάσματα που χρησιμοποιούνται στα ραντίσματα των καπνοκαλλιεργειών, στα πρόσθετα συστατικά που διαμορφώνουν τη γεύση και το άρωμα του καπνού, στο χαρτί περιτύλιξης  των τσιγάρων και στα εκτυπωμένα γράμματα πάνω σε αυτό.  Ενδεικτικά θα αναφερθούν κάποιες από τις ουσίεςαυτές

Ακετόνη, ισχυρό διαλυτικό

Αμμωνία, καυστική ουσία σε δραστικά υγρά καθαρισμού

Αρσενικό, ισχυρό δηλητήριο( σε εντομοκτόνα), προκαλεί καρκίνο νεφρών, ήπατος, ουροδόχου κύστεως, πνευμόνων

Οξείδια αζώτου, νιτρίλια,

Μονοξείδιο άνθρακα, άοσμο δηλητηριώδες αέριο, συστατικό καυσαερίων, δεσμεύει την αιμοσφαιρίνη του αίματος που μεταφέρει το οξυγόνο στους ιστούς και έτσι στερεί το οξυγόνο από τα κύτταρα. Στους καπνιστές, το 15% του αίματος δεσμεύεται για να μεταφέρει το CO που περιέχεται στο καπνό αντί για το οξυγόνο. Για να αναπληρωθούν όμως οι ανάγκες σε οξυγόνο η καρδιά αναγκάζεται να δουλεύει πιο γρήγορα με αποτέλεσμα να καταπονείται και να καταστρέφεται.

Αλκοόλες

Φορμαλδεΰδη που χρησιμοποιείται στη συντήρηση πτωμάτων, σε κόλλες, σε τυπογραφικές ουσίες

Ανιλίνη, χημικό συστατικό χρωμάτων

ναφθαλίνη, υδροκυάνιο, προπάνιο, μεθάνιο, ραδιενεργάκατάλοιπα, μυρμηγκικό οξύ, λευκαντικές ουσίες,πτητικές θειούχες ενώσεις

Βενζόλιο, καρκινογόνος κυκλικός υδρογονάνθρακας με ισχυρές διαλυτικές ιδιότητες που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία καυσίμων και τη χημική βιομηχανία. Ιδιαίτερα καρκινογόνο ακόμα και σε μικρές ποσότητες, ιδιαίτερα σε άτομα <18 ετών

Γομολάκα, διαλυτικό ξύλου

Κυανιούχο άλας, θανατηφόρο δηλητήριο που χρησιμοποιήθηκε από τους ναζί στους θαλάμους αερίων, χρησιμοποιείται και στα ποντικοφάρμακα

Κάδμιο, εξαιρετικά επιβλαβές μέταλλο , χρησιμοποιείται στη κατασκευή μπαταριών, και προκαλεί καρκίνο στους πνεύμονες καθώς και χρόνιες παθήσεις σε νεφρούς, ήπαρ και κόκαλα.

Άλλα μέταλλα

Οι ουσίες του μίγματος του καπνού βρίσκονται είτε σε σωματιδιακή είτε σε αέρια μορφή. Ενδεικτικές ουσίες αέριας φάσης είναι μονοξείδιο άνθρακα, οξείδια αζώτου, πτητικές θειούχες ενώσεις, πτητικοί υδρογονάνθρακες, αλκοόλες, αλδεΰδες, κετόνες. Η πίσσα και η νικοτίνη βρίσκονται σε σωματιδιακή μορφή. Ηπίσσα δεν περιέχεται στον ίδιο το καπνό αλλά δημιουργείται κατά τη καύση του. Ορίζεται ως το κλάσμα του καπνού που συλλέγεται σε ένα φίλτρο υπό προδιαγεγραμμένες εργαστηριακές συνθήκες. Είναιουσιαστικά  αυτό που απομένει μετά την απομάκρυνση της νικοτίνης και της υγρασίας. Πρόκειται για ένωση πολλών και καρκινογόνων ουσιών (πολυκυκλικοί και αρωματικοί υδρογονάνθρακες), έχει σκούρο χρώμα και κολλώδη υφή. Το 80% αυτής επικάθεται στους βλεννογόνους του στόματος, των πνευμόνων, του στομάχου, του εντέρου προκαλώντας τα βλαβερά αποτελέσματα.

Ηνικοτίνη δεν έχει καρκινογόνο δράση.  Στη μη επεξεργασμένη της κατάσταση είναι ένα κίτρινο ελαιώδες υγρό και αποτελεί τη κύρια ουσία του τσιγάρου που ευθύνεται για τις οξείες ψυχοφυσιολογικές συνέπειες  του καπνίσματος. Αποδεδειγμένα μπορεί να προκαλέσει φαρμακολογική εξάρτηση. Δρα ως ουσιοεξαρτητική ουσία  και προκαλεί εθισμό στον ανθρώπινο οργανισμό. Η νικοτίνη μπορεί να βρεθεί στο μητρικό γάλα κατά το θηλασμό. Κατά την εγκυμοσύνη η νικοτίνη διέρχεται από το πλακούντα και έχει βρεθεί στον ομφάλιο λώρο του νεογέννητου.

Η νικοτίνη με την εισπνοή του καπνού διεισδύει στους πνεύμονες. Ηαπορρόφηση της από τους πνεύμονες είναι ταχύτατη. Με κάθε εισπνοή καπνού, υψηλή συγκέντρωση νικοτίνης φτάνει στο αρτηριακό αίμα και σε λιγότερο από δέκα δευτερόλεπτα φτάνει στον εγκέφαλο, ταχύτερα δηλαδή και από την ενδοφλέβια έγχυσή της. Εκεί ενεργοποιεί  τους νικοτινικούς υποδοχείς της ακετυλχολίνης και επάγει την απελευθέρωση νευροδιαβιβαστικών ουσιών όπως  ντοπαμίνη και νορεπινεφρίνη που σχετίζονται με  το αρχικό αίσθημα ευφορίας και ανορεξίας, ακετυλχολίνη που επιδρά στη βελτίωση της μνήμης, πιθανώς και β- ενδορφίνη που σχετίζεται με τη μείωση του άγχους και της νευρικότητας. Παρόμοια αποτελέσματα  με τη νικοτίνη έχουν και κάποιες άλλες ουσίες όπως η αμφεταμίνη και η κοκαΐνη. Η νικοτίνη αποτελεί ένα ψυχοκινητικό διεγέρτη και γι αυτό στους νέους καπνιστές  αυξάνει τα αντανακλαστικά και βελτιώνει το επίπεδο συγκέντρωσης και χαλάρωσης. Αυξάνει την επαγρύπνηση και ενισχύει τις δυνατότητες γρήγορης αντίδρασης σε εξωτερικά ερεθίσματα.

Η άμεση επίδραση της νικοτίνης στο σώμα διαρκεί μέχρι και τριάντα λεπτά μετά την άφιξή της στον εγκέφαλο. Η νικοτίνη εξαφανίζεται από το αίμα σε δύο με τρεις ώρες. Η δράση των ορμονών που εκκρίθηκαν διαρκεί επίσης μισή ώρα περίπου. Από τη στιγμή που μειώνεται η συγκέντρωση της νικοτίνης στο αίμα, ο καπνιστής αισθάνεται την ανάγκη να αυξήσει εκ νέου τα επίπεδά της. Ησυνεχής έκθεση των εγκεφαλικών κυττάρων στη νικοτίνη με τη πάροδο του χρόνου δημιουργεί σε αυτά περισσότερους νικοτινικούς υποδοχείς, με αποτέλεσμα το αίσθημα «κορεσμού»των εγκεφαλικών κυττάρων από νικοτίνη να ικανοποιείται πλέον με όλο και μεγαλύτερο αριθμό τσιγάρων. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται νευροπροσαρμογή και με τη σειράτης οδηγεί στην ανοχή, τη μειωμένη δηλαδή ανταπόκριση στην ίδια ποσότητα ουσίας, με αποτέλεσμα να απαιτείται περισσότερη ποσότητα νικοτίνηςώστε να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα. Γι αυτό οι χρόνιοι καπνιστές δεν έχουν αυτάτα πλεονεκτήματα. Άρα στη πραγματικότητα η βίωση των ευχάριστων συνεπειών που αναφέρουν με το άναμμα του τσιγάρου οι καπνιστές συνδέεται με την εξάρτηση από τη νικοτίνη. Μακροπρόθεσμα η νικοτίνη καταστέλλει την ικανότητα του εγκεφάλου να βιώνει αισθήματα ευχαρίστησης οπότε ο καπνιστής χρειάζεται περισσότερη νικοτίνη για να βιώσει το ίδιο ευχάριστο συναίσθημα. Καπνίζοντας, αυξάνονται τα επίπεδα νικοτίνης, μειώνεται η νευρικότητα και το άγχος, επομένως το κάπνισμα είναι ο τρόπος που ικανοποιείται ο εθισμός στη νικοτίνη και η απόλαυση που δημιουργείται είναιαποτέλεσμα αυτού του εθισμού. Με τη πάροδο του χρόνου ο οργανισμός για να επιτύχει τα ευχάριστα αποτελέσματα απαιτεί ολοένα και περισσότερες ποσότητες νικοτίνης.

Οι μη καπνιστές δεν αισθάνονταιούτε ευχαρίστηση ούτε δυσαρέσκεια όταν εισπνέουν νικοτίνη.

Επομένως όταν ο καπνιστής τελειώνει το τσιγάρο, τα επίπεδα της νικοτίνης πέφτουν και το ευχάριστο συναίσθημα αρχίζει να εξασθενεί οπότε ο καπνιστής νοιώθει την ανάγκη να ξανακαπνίσει. Αν καθυστερήσει να καπνίσει αρχίζει να γίνεται νευρικός, ευερέθιστος όσο περνάει η ώρα, και το δυσάρεστο αυτό συναίσθημα υποχωρεί με το τσιγάρο που θα ξανακάνει. Και έτσι λοιπόν ο κύκλος συνεχίζεται με τον καπνιστή εγκλωβισμένο μέσα σε αυτό. Αν αυτός ο καπνιστής προσπαθήσει να σπάσει το κύκλο και να μη ξανακαπνίσει, η έλλειψη της νικοτίνης θα οδηγήσει σε συμπτώματα στέρησης. Η ημερήσια ανάγκη του μέσου καπνιστή έχει βρεθεί να είναι 20 τσιγάρα, γεγονός που εξηγεί γιατί αυτός είναι ο αριθμός που περιέχεται σε κάθε πακέτο διεθνώς.

Η χρήση πρόσθετων ουσιών στο μίγμα του καπνού αυξάνει τη ταχύτητα δράσης της νικοτίνης που αποτελεί ανάγκη για τους χρόνιους καπνιστές και δόλωμα για αυτούς που ξεκινούν το κάπνισμα. Δόλωμα παγίδευσης για τους καινούριους καπνιστές αποτελεί και η προσθήκη οργανικών αλάτων στο καπνό που του δίνει πιο ευχάριστη γεύση.

Ειδικές μελέτες έχουν δείξει ότι σε ορισμένα άτομα τα συμπτώματα εξάρτησης από τη νικοτίνη μπορούν να εκδηλωθούν από τα πρώτα τσιγάρα που θα καπνίσουν, χωρίς να είναι ήδη οι ίδιοι καπνιστές.

Φαίνεται ότι για γενετικούς λόγους, υπάρχουν υποομάδες πληθυσμού με διαφορετική ευαισθησία στην ανάπτυξη εξάρτησης από τη νικοτίνη. Κάποιοι την αναπτύσσουν πολύ γρήγορα, σε μερικές ημέρες ή εβδομάδες ενώ άλλοι χρειάζονται παρατεταμένη χρήση και κάποιοι είναι πολύ ανθεκτικοί στην ανάπτυξη εξάρτησης. Η δράση της νικοτίνης διαφέρει με την ηλικία και είναι πολύ πιο καταστροφική σε νεαρές ηλικίες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι άτομα που ξεκινούν το κάπνισμα στη πρώιμη ηλικία είναι πιθανό να αναπτύξουν πολύ πιο ισχυρή εξάρτηση από τη νικοτίνη από εκείνους που το ξεκινούν σε μεγαλύτερη ηλικία. Όσο πιο νωρίς ξεκινάει κάποιος το τσιγάρο τόσο πιο δύσκολα το κόβει και τόσο πιο πολλά τσιγάρα καπνίζει στη μετέπειτα ζωή του. Οι καπνιστές αναζητούν τη νικοτίνη ολόκληρο το 24ωρο και δεν ησυχάζουν ούτε τη νύχτα. Η διεγερτική αυτή ουσία μπορεί ακόμα να διαταράξει τον ύπνο και να δυσκολεύσει την έλευσή του. Γι αυτό το λόγο σε πολλούς καπνιστές ο ύπνος δεν είναι συνεχής και βαθύς αλλά με ροχαλητό και άπνοιες. Σε αρκετές μάλιστα περιπτώσεις οι καπνιστές ξυπνούν ακόμα και μέσα στη νύχτα για να καπνίσουν επειδή τα επίπεδα της νικοτίνης στο αίμα πέφτουν. Μετά το προβληματικό ύπνο οι καπνιστές ξυπνούν δύσκολα το πρωί και νοιώθουν υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Μπορεί τα συμπτώματα από τη χρήση και την εξάρτηση της νικοτίνης να μην είναι τόσο εμφανή όπως συμβαίνει με το ποτό και τις άλλες ναρκωτικές ουσίες αλλά αυτό δε σημαίνει ότι η νικοτίνη είναι λιγότερο εθιστική από αυτά. Αντιθέτως, η νικοτίνη έχει αποδειχθεί ότι είναι 5,5φορές πιο εθιστική από τη κοκαΐνη και 9 φορές από το αλκοόλ. 

Το αναμενόμενο ποσοστό επιτυχούς διακοπής καπνίσματος μετά ένα χρόνο είναι 15-35%,αντίστοιχο δηλαδή με αυτό άλλων εξαρτήσεων.

Η στέρηση είναι φυσική και νοητική. Φυσική γιατί το σώμα αντιδρά στην έλλειψη της νικοτίνης και νοητική γιατί ο καπνιστής έρχεται αντιμέτωπος με το γεγονός ότι εγκαταλείπει μια συνήθεια που είχε, πράγμα που σημαίνει αλλαγή συμπεριφοράς. Ο καπνιστής πρέπει να αντιμετωπίσει και τα δύο είδη στέρησης. Τα συμπτώματα συνήθως ξεκινάνε μέσα σε λίγες ώρες από το τελευταίο τσιγάρο και φτάνουν στο μέγιστο μέσα στις επόμενες δύο με τρεις ημέρες οπότε η νικοτίνη και τα προϊόντα της έχουν φύγει από τον οργανισμό

Τα συμπτώματα της στέρησης της νικοτίνηςείναι

  • Δυσφορία ήκαταθλιπτική διάθεση
  • συναισθήματα ανυπομονησίας, αναστάτωσης, θυμού, αγωνίας, απογοήτευσης, ευερεθιστότητας
  • διαταραχές ύπνου όπως αϋπνία, εφιάλτες
  • αδυναμία συγκέντρωσης, υπερκινητικότητα, ανία
  • αυξημένη όρεξη, αύξηση σωματικού βάρους
  • δυσκοιλιότητα
  • μειωμένη καρδιακή συχνότητα.

Η δυσφορία,η διέγερση και η δυσκολία συγκέντρωσης φτάνουν στο μέγιστό τους τη πρώτη εβδομάδα από τη διακοπή και σε ένα μήνα περίπου παύουν να υφίστανται. Η επιθυμία για κάπνισμα το ίδιο, και μειώνεται σταδιακά σε διάστημα μερικών μηνών. Η αύξηση της όρεξης το ίδιο, και μπορεί να συνεχίζεται για τουλάχιστον δέκα εβδομάδες.

Η διακοπή καπνίσματος είναι το κύριο και σημαντικότερο βήμα που μπορεί να κάνει ένας καπνιστής για να δώσει στη ζωή του διάρκεια και ποιότητα.

Στη διακοπή καπνίσματος παίζει καθοριστικό ρόλο η θέληση και η αποφασιστικότητα  του καπνιστή. Υπολογίζεται ότι το 70% των καπνιστών επιθυμεί να κόψει το τσιγάρο αλλά μόνο το 20-30% κάνει προσπάθεια προς αυτή τη κατεύθυνση. Η φαρμακευτική υποβοήθηση υπερδιπλασιάζει τη πιθανότητα για επιτυχή διακοπή του καπνίσματος. Η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή βοηθάει στον έλεγχο της  διάθεσης για κάπνισμα, ενώ ταυτόχρονα μειώνει τα συμπτώματα στέρησης από τη νικοτίνη. Στην επιλογή της κατάλληλης φαρμακευτικής θεραπείας λαμβάνεται υπόψη η πρόθεση και η δυνατότητα συνεργασίας του καπνιστή, η προηγούμενη χρήση βοηθημάτων για τη διακοπή του καπνίσματος, οι αντενδείξεις και η πιθανότητα παρενεργειών καθώς και η προσωπική προτίμηση του καπνιστή.

Ηβοήθεια που παρέχεται στα ιατρεία διακοπής καπνίσματος είναι η λεγόμενη θεραπευτική παρέμβαση που περιλαμβάνει την ατομική συμβουλευτική, τη γνωσιακή θεραπεία συμπεριφοράς, ψυχολογική υποστήριξη και τη φαρμακευτική παρέμβαση όπου κριθεί αναγκαία. Η επιβράβευση της προσπάθειας των καπνιστών όπως και η συζήτηση των ατομικών δυσκολιών αποτελούν μέρος της θεραπευτικής παρέμβασης.

Από τα ιατρεία διακοπής καπνίσματος έχει προκύψει ότι το 65% των καπνιστών διέκοψε τελείως το κάπνισμα. Το 11% το μείωσε πάνω από 70%, ενώ το 24% συνέχιζε να καπνίζει. Μετά από 6 μήνες το 44% των καπνιστών συνέχιζε να μη καπνίζει και μετά από ένα χρόνο το 39%. Τα ποσοστά αυτά είναι πολύ σημαντικά εφ όσον είναι γνωστό ότι οι μεμονωμένες προσπάθειες χωρίς ιατρική βοήθεια είναι επιτυχείς σε μόνο 3%.

Αν ρωτηθεί ένας καπνιστής γιατί καπνίζει θα απαντήσει για να ηρεμήσει, να αποφορτιστεί συναισθηματικά, από ευχαρίστηση, λόγω μοναξιάς, για κοινωνικούς λόγους, γιατί αυξάνει την ενεργητικότητα, από συνήθεια, για να μη παχύνει ακόμα και γιατί βοηθά το έντερο να λειτουργήσει καλύτερα. Φαίνεται λοιπόν ότι οι καπνιστές συνδέουν το κάπνισμα με ορισμένες καταστάσεις και ψυχικές διαθέσεις, όμως η αληθινή αιτία πίσω από αυτά είναι ο εθισμός στη νικοτίνη. Όλοι οι καπνιστές γνωρίζουν για τον εθισμό στη νικοτίνη, λίγοι όμως τον αναγνωρίζουν ως αιτία αδυναμίας διακοπής καπνίσματος.

Για να πετύχει τη προσπάθειά του ο καπνιστής θα πρέπει να ξέρει τι πρόκειται να αντιμετωπίσει και τι εναλλακτικές έχει να χρησιμοποιήσει ώστε να τα καταφέρει.

Δεν υπάρχει ένας σωστός τρόπος διακοπής καπνίσματος αλλά υπάρχουν 4 σημεία κλειδιά που είναι απαραίτητα

  • Παίρνεις την απόφαση ότι το διακόπτεις

Είσαι ο μόνος που μπορεί να δεσμευτεί απέναντι στον εαυτό σου. Για να βοηθηθείς στην απόφασή σου αυτή σκέψου αν ανησυχείς για ασθένειες σχετικές με το κάπνισμα, αν θεωρείς ότι η διακοπή θα σε ωφελήσει περισσότερο από το να καπνίζεις, αν έχεις κάποιον γνωστό που ξέρεις ότι αρρώστησε λόγω του τσιγάρου, και τέλος αν είσαι πραγματικά έτοιμος να κάνεις μια σοβαρή προσπάθεια διακοπής

  • Ορίζεις την ημέρα διακοπής και κάνεις ένα πλάνο

Διάλεξε μία ημέρα μέσα στις επόμενες εβδομάδες ή και μήνες αν χρειάζεσαι περισσότερο χρόνο, και σημείωσέ τη στο ημερολόγιό σου. Μπορεί να είναι μία τυχαία ημέρα ή μια σημαδιακή για σένα ημέρα πχ γενέθλια. Ενημέρωσε αυτούς που πιστεύεις ότι θα σε στηρίξουν, και εξαφάνισε κάθε ίχνος τσιγάρου από παντού από εκείνη την ημέρα. Απόφυγε τις παρέες που καπνίζουν

  • Διαχειρίζεσαι τα στερητικά συμπτώματα

Η φυσική εξάρτηση είναι πολύ ενοχλητική αλλά δεν είναι απειλητική για τη ζωή.  Αν τα στερητικά συμπτώματα είναι πολύ έντονα  και ο καπνιστής δεν είναι πραγματικά προετοιμασμένος για αυτά μπορεί να παρασύρουν το καπνιστή ξανά στο κάπνισμα.  Εκεί μεγάλο βοηθητικό ρόλο μπορεί να παίξει και η φαρμακευτική θεραπεία. Επίσης ένας μακροχρόνιος καπνιστής έχει συνδέσει καταστάσεις της καθημερινότητάς του με το κάπνισμα κα θα του πάρει καιρό να τις αποσυνδέσει και να πετύχει έτσι αλλαγή συμπεριφοράς. Γι αυτό πολλές φορές παρά τη χρήση υποκατάστατων νικοτίνης η ανάγκη για τσιγάρο μπορεί να είναι πολύ έντονη.

  • Διατηρείς για μεγάλο διάστημα την αποχή από το κάπνισμα

Είναι το τελευταίο και σημαντικότερο πια στάδιο.

Για να διατηρήσει το αποτέλεσμα για ένα ασφαλές διάστημα πρέπει να μη ξεχνάει ποτέ τους λόγους για τους οποίους διέκοψε, να αποφεύγει καταστάσεις συνδεδεμένες με το κάπνισμα και ακόμα και αν κάποια στιγμή παρουσιάσει μικρή υποτροπή  να μην απογοητευτεί αλλά απλά να μη την επαναλάβει

Πότε όμως μιλάμε για διακοπή καπνίσματος; Όταν υπάρχει συνεχής αποχή από το τσιγάρο και οποιοιδήποτε άλλο είδος προϊόντων καπνού για τουλάχιστον 6 μήνες , κατά προτίμησηένα χρόνο,πιστοποιημένο επίσης από μέτρηση εκπνεόμενου COή άλλου αντικειμενικού τεστ.

Το κάπνισμα είναι χρόνια νόσος και η επιτυχία διακοπής του πολλές φορές απαιτεί αρκετές προσπάθειες. Δύο τύποι προσεγγίσεων έχει αποδειχτεί αποτελεσματική για τη διακοπή καπνίσματος και είναι

  • η συμβουλευτική παρέμβαση και
  • η φαρμακοθεραπεία

Τα καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται από το συνδυασμό και των δύο. Αυτό που μπορούν να κάνουν και οι δύο αυτές παρεμβάσεις στο καπνιστή είναι

  • να του μειώσουν την επιθυμία για κάπνισμα
  • να του προκαλέσουν εμπιστοσύνη για το αποτέλεσμα
  • να επέμβουν στα στερητικά συμπτώματα και να τον διευκολύνουν να αντικαταστήσει καταστάσεις συνδεόμενες με το κάπνισμα
  • να του διατηρήσουν ζωντανό το κίνητρο για τη διακοπή καπνίσματος

Αυτό που δε μπορούν να κάνουν είναι

  • να κάνουν τον ασθενή να θέλει να σταματήσει το τσιγάρο αν ο ίδιος δεν το έχει αποφασίσει ακόμα
  • να αφαιρέσει κάθε δυσφορία και δυσκολία που θα προκύψει από τη διακοπή του καπνίσματος

Η διακοπή καπνίσματος είναι πολύ δύσκολη υπόθεση και ακόμα και αν ο καπνιστής δε τα καταφέρει με τις πρώτες προσπάθειες πρέπει να μην απογοητευτεί αλλά να συνεχίσει τη προσπάθεια. Εδώ μπορεί να παίξει μεγάλο ρόλο η φαρμακευτική θεραπεία η οποία επιτυγχάνει μεγάλα ποσοστά επιτυχίας και τα οποία ποσοστά μπορούν να ενισχυθούν σημαντικά με τη συμπεριφορική θεραπεία που είναι μέρος της συμβουλευτικής παρέμβασης.

Leave a reply